A wide view into the world of photography

Tuesday, August 29, 2006

نقد عکس
نگاهی به عکس پائولو ویلیونه عکاس معاصر ایتالیایی
عكس گاه با ساده ترين مؤلفه هاي بصري به ايجاد حسي دراماتيك در تماشاگر مي انجامد . هميشه نيازي به فرمهاي پيچيده دربيان مفاهيم اجتماعي نيست . گاه عكاس آنقدر با سوژه و واقعه ممزوج مي شود كه زيبايي شناسي و مباحث فني به كار مي رود و جوهرة ذاتي تصوير جايگزين آن مي شود .
این عکس يك عكس سادة خانوادگي است كه گوشه اي از مراسم ازدواج را نشان مي دهد . شايد دليل انتخاب اين عكس براي نقد ، همين سادگي خيره كننده و جريان بكري است كه در عكس مي توان مشاهده كرد . اين سادگي وراي انتخاب زاويه ، لنز و كادر توسط عكاس است ( كه اگرچه آنها را هم در دل خود دارد ) اما اين سادگي چيزي است از جنس چگونه ديدن موضوع از چشم عكاس ، ماهيتي كه موجب مي شود عكس ديده نشود كه لمس شود .
لبخند صميمانه و دور از اغراق پسرك در فورگراند حكايت از واقعه اي دارد كه بيرون باغ در جريان است . عكاس با انتخاب وضوح كامل روي پسرك افراد در عمق تصوير را ( كه قهرمانان اصلي اين واقعه هستند ) در اهميت كمتري نسبت به پسرك قرار مي دهد و با استفاده از عمق ميدان كم فوكوس به لبخند محوي از عروس و داماد بسنده مي كند . عكاس در واقع از قهرمانان اصلي فقط براي فضاسازي بهره مي گيرد و اجازه مي دهد پتانسيل عكس در جلو تصوير در جريان باشد . عكاس از عوامل بعدي متعدد ديگري براي تمايز پسرك سودجسته است . از جمله قطع كردن پسرك توسط فريم عكس ، قراردادن او در قسمتي از عكس كه اعوجاج تصويري ايجاد مي كند و استفاده از كنتراست تصويري مناسب در رنگ لباس ها .
به اين ترتيب گويي پسرك حامل تمام واقعيت و پيام عكس است . او با لبخند اطمينان بخش و دسته گل كوچكي كه در دست دارد راوي واقعه عروسي است . جهان پائولو ويگلون در اين عكس جهاني ساده و بي تكلف است . او با ثبت اين لحظه از زاويه اي خاص و حذف تمام رنگهاي واقعي صحنه به ابديت اين ازدواج صحه مي گذارد . عكس ويگلون يك اثر قابل ستايش است ، چيزي متفاوت از همة عكس هاي عروسي كه تا بحال ديده ايد .