A wide view into the world of photography

Friday, April 20, 2007

عکس روز
این عکس هر چه قدر بخواهید تلخ است.
از آن اسنپ شات هایی است که واقعا اتفاقی ثبت شده و نه با طرح و برنامه قبلی عکاس.قاب بندی، لحظه شاتر زدن و ...همه و همه نشان از اتفاقی ثبت شدن این عکس می دهد.که البته نگاه تیز بین عکاس در آن نقش اصلی را داشته است. و چه لحظه عکاسانه و شگرفی : لحظه ای میان سوگ و فراموشی. لحظه ای میان سکوت و هیاهو. لحظه ای که باز از اعماق مصیبت، روح کودکی آرام بالا می خزد و بر همه چیز چیره می شود.
مزار شهدا در سکوت و پارچه هایی ( بر سر قبر ها )که هر صدا و هیاهویی را خاموش می کنند : سرباز یکم....خانواده محترم آن شهید...تبریک.... وکلماتی دیگر لابه لای پیچ و خم پارچه.
و کمی این طرف تر کودکانی فارغ از واقعیت تلخ اطراف. فارغ از اینکه روزهای طولانی آینده را بدون پدر خواهند گذراند. و کفش هایشان – یکی تابستانی و دیگری زمستانی – به اندازه کافی گویای بی نظمی خانه و بی توجهی به آنها هست. گویای اینکه در پس این اتفاق، و در ورای این قاب ، زندگی چه قدر تلخ تر است.
عکس به ما اجازه نمی دهد که از منظر فنی بر آن وارد شویم. یک حس عمیق است که به شدت متاثرمان می کند و آشفتگی را به خوبی نمایش می دهد. یک عکس مستند از جنگ، بدون شعار و هیاهو.

   نوشته شده در 2:33 PM توسط Kiarang.