A wide view into the world of photography

Saturday, May 31, 2008

من ذره و خورشید لقایی تو مرا
یکی از جذاب ترین تصاویری که "هابل" موفق به ثبت از یک گالاکسی شده، تماشای این تصویر اعجاب آور است ، چرا که آن چه در تصویر می بینیم 70 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، و این فاصله کافی است تا ما بر خود بلرزیم و در مقابل این اتفاق شگفت در فضا سکوت کنیم.
اسم این گالاکسی " ان . جی . سی. 1300" است و در صورت فلکی " اریدانوس " درآسمان نیمکره جنوبی زمین قرار گرفته است و مانند همه کهکشان های مارپیچی از راز سرشار است. اما تفاوت بارز این گالاکسی با هم نوعانش این است که بازوهای این کهکشان در اطراف هسته مرکزی نمی چرخد ، بلکه به دو دنباله توده ای شکل از جنس ستارگان وصل می شود.
نکته جالب تر در مورد این گالاکسی، هسته مرکزی آن است که از ستارگانی تشکیل شده که طول آن ها 3300 سال نوری است و آن ها هم ساختمانی مارپیجی دارند و برخلاف دیگر کهکشان های مارپیچی، سیاه چاله ای در مرکز آن شناخته نشده است.
با سپاس از دکتر هدی محمدی: دوستی که آسمان را مثل عکاسی می شناسد.
   نوشته شده در 10:25 AM توسط Kiarang.